Амиралиуъмин Алӣ алайҳиссалом мефармояд:

وَ الْكُفْرُ عَلَى أَرْبَعِ دَعَائِمَ:
عَلَى التَّعَمُّقِ وَ التَّنَازُعِ وَ الزَّيْغِ وَ الشِّقَاقِ؛
فَمَنْ تَعَمَّقَ لَمْ يُنِبْ إِلَى الْحَقِّ
وَ مَنْ كَثُرَ نِزَاعُهُ بِالْجَهْلِ دَامَ عَمَاهُ عَنِ الْحَقِّ
وَ مَنْ زَاغَ سَاءَتْ عِنْدَهُ الْحَسَنَةُ وَ حَسُنَتْ عِنْدَهُ السَّيِّئَةُ
وَ سَكِرَ سُكْرَ الضَّلَالَةِ
وَ مَنْ شَاقَّ وَعُرَتْ عَلَيْهِ طُرُقُهُ
وَ أَعْضَلَ عَلَيْهِ أَمْرُهُ
وَ ضَاقَ عَلَيْهِ مَخْرَجُهُ.
Куфр чаҳор сутун дорад:
Кунҷкавии беҳуда, душманӣ кардан, инҳироф аз ҳақ ва душманӣ варзидан.
Касе ки дар корҳо беҳуда кунҷкавӣ кунад, ба ҳақ нарасад. Ҳар кӣ ба сабаби нодонӣ ба душманӣ пардозад, ҳамеша чашмаш аз дидани ҳақ кӯр бошад ва ҳар кӣ аз ҳақ инҳироф ёбад, некиро бад донад ва бадро некӣ пиндорад ва ба майи гумроҳӣ маст шавад ва ҳар кӣ душманӣ варзад, роҳҳояш ноҳамвор ва пур ваҳшат гардад ва кораш душвор шавад ва роҳи берун шудан бар ӯ банд монад.
📚 Наҳҷулбалоға ҳикмати 31 бахши 5