Үйлөнгөндөр менен бирге отурсам,бойдок кезин тамшануу менен сүйлөдү.

Бойдоктор менен отурсам үй-бүлөлүүлөрдүн жашоосуна көз артып сүйлөдү.
Бай менен отурсам,бекерчилерге суктанып сүйлөдү.
Кембагал менен отурсам,жокчулукту ашата сөгүп,байлыкты арзуу кылды.
Билимдүү менен отурсам, караңгылыкта өткөргөн мезгилине наалыды.
Билимсиз түркөй менен отурсам,илим албаганына өкүндү.
Карыя менен отурсам жаштыкка,балалыкка куса болуп сүйлөдү.
Наристе менен отурсам "Качан сиздердей чоң болом?" - деди.
Өзүм жалгыз калганда жүрөгүмө жогорудагылар тууралу сүйлөп бердим. Жүрөгүм айтты: "Бардыгы тең жакшылыктын үстүндө.Бирок,аларда Алланын жазган тагдырына ыраазычылык жок" - деди.
Алла баарыбызга топук, канаат насип этсин. Омийин!
Табиятта эч нерсе өзү үчүн жашабайт;
-Арык өзүндө аккан сууну ичпейт.
-Дарактар өз мөмөсүнөн жебейт.
-Күн өзү үчүн нур чачпайт.
-Гүлдөр өзү үчүн гүлдөбөйт.
Керек болсо инсандар да "Мен өзүм үчүн жашайм" - десе да,баары бир кимдир бирөөлөр алар үчүн жашоонун маңызы.
Кээ бирөөлөр жашооңо белек болуп келет,кээ бирөөлөр сабак болуп...Белек болуп келген адамды абайлап,асырагын.
Ал эми сабак болуп келген адамдан таалим ал.
Жашооңдо кандай инсан болбосун, аны жаман көрүп,аны менен таанышканына өкүнбө.
Анткени, жакшы адамдар сага бакыт алып келсе, жамандары тажрыйба берет.Алардын эң жамандары сага сабак берсе, эң жакшылары эскерүүгө айланат.