☆ ԻՆՉՔԱՆ ԷԼ ԿԱՄՔՍ ՄՆԱ ԱՆԿՈՏՐՈՒՄ , ՀՈԳԻՍ ԼԱԼԻՍ Է , ԱՉՔԵՐՍ ԽՆԴՈՒՄ . . . ☆ Մռայլ են օրերը ինձ համար անցնում , Արևը կարծես էլ չի ջերմացնում , Բուք ու բորան է , ցուրտ է իմ հոգում , Անարդար աշխարհ , քո տապում մրսում : Փոխվեցին օրերս ջերմ ու տաք , ավա'ղ , Արևս դարձավ կիսով չափ խավար , Բայց , դա էլ կարծես հերիք չէր Աստվա՜ծ, Խավարեց Արփիիս վերջին շողն անգամ : Չէ՜ , չեմ բողոքում , ինձ հետ եմ խոսում , Ես դիմացել եմ ցրտերի բազում , Վերքեր արնածոր , սիրտս վիրավոր Ու դեռ խորդուբորդ ճամփաս եմ անցնում : Բայց ցավը սաստիկ սեղմեց կոկորդս, Երբ դուռս թակեց ցավոտ մեծ բոթը , Խառնվեց իրար ցուրտն ու արցունքս , Սառեց ու մնաց իղձ ու երազանքս . . . Ս . Վ Ա Ր Դ 15 . 02 . 2026 թ .