ამ ცხოვრებისგან გადახვეწილო!
ქართველო ქალო!
უშენობა ხომ აქაურობას
შრამად დასტყვია....
რამდენმა დარდმა, რამდენმა სევდამ,
გული აგიჭრა.
შენ ხომ ცრემლები თვალზე ღვენთილი,
გულში ჩაგღვრია
შენს შვილზე ფიქრში,
სხვის შვილებს სითბოს უნაწილებ და....
შენში ანთებულ თაფლის სანთელსაც ,
სულ სხვა ფასი აქვს,
უცხო შვილებზე გადაყოლილო,
ქართველო !
დედავ!
ეხ! დაგვიბრუნდი,
შვილიშვილები!
უკვე დ ა გ ზ რ დ ი ა !
Нет комментариев