Ё Раб аз куи вафои ту чаро дур шудем, Бандаи ишқи бутон гаштаву мағрур шудем.

Золи дунё ки ба мо мадрасаи хеш фурухт, Ҳарфи маъно ба миён нест магар кур шудем. Ҳақ сухан гуфтани мо суд набахшад ба касе, Аз раҳи ҳақталаби душмани манфур шудем. Баҳри осоиши дунё мекунем тарки адаб,
Ё Раб ин кор бубахшой ки маҷбур шудем.