Bir ayol eri ölgach, chekka qiwloqlarning birida 5 yawar farzandi b.

n yolģiz turardi. U juda kambaģal kun kechirardi. Uyi ham loydan iwlangan, tomi ham chala bostirilgan edi, lekin yawawidan nolimasdi. Bir kun öģli b.n uyidan sal uzoqda ötin chopib tursa osmonni birdan qora bulut qoplab yomģir, kuchli sel quya bowladi. Xamma yugurib uyiga kiriwdi, haligi ayol ham öģlini kötarib uyiga chopdi. Özi ham öģli ham yomģirda rosa xöl böliwdi, bir amallab uyga yetvoliwdi. Qarasa köchalar yomģirdan tölgan, ayol ewikni qattiq berkitdi va ochilmasin deb bir taxta b.n ichkaridan mahkamladi. Ammo ich ichidan rosa qörqardi uyini yomģir olib ketiwidan. Wunda öģli onasining xarakatlarini körib wunday quvonch b.n xursand bölib tikilardi, onasi bu xolatdan ajablandi va söradi: Nimadan xursandsan? -Oyijon Allohga wukur yaxwiyam uyimiz bor, uyi yöqlar nima qilayotgan ekan yomģirda, yaxwiyam ewigimiz bor, ewigi yöqlar nima qilayotgan ekan?... Bolakay wuncha ģaribona yawasada özini eng baxtli va eng boy insonday xis qilardi.