იყო და არა იყო რა

ამ ქვეყნად რა არ ხდებოდა
ვიგაცა გრძნობას იძენდა ვიგაცის გრძნობა ქრებოდა
ვიგაცას ვიგაც უყვარდა ვიგაცას ის არ უყვარდა
ვიგაცა იმას ნანობდა ის ვიგაც რომ შეუყვარდა
მე კი ძალიან მიყვარდი განვიცდი რომ შემიყვარდი
რადგან შენ გადააგდე მე რომ გაჩუქე ის ვარდი
არადა ჩემთვის იყავი ბედნიერების სათავე
და ვხვდები რომ სიყვარულით ვერ მოგითოკე სადავე
ვერ მოგითოკე აფრები ახლა შენამდე შორია
მეგონა გული გქონდა და თურმე ყინული გქონია
ეს ლექსიც მაშინ დავწერე როცა შენ ჩემგან წახვედი
ჩემს გულის ნაპირს მოსწყდი დასულ სხვა ნაპირზე გახვედი წახვედი
წადი შორს წადი იქნებ სულაც გადამავიწყდე
შენ შენსას რომ დაიკვეხნი იქ ჩემიც არ დაგავიწყდეს
მაგგრამ რა მოხდა რა იყო განა ქვეყანა გაიყო
გამოფხიზლებულმა ნიავმა შენზე ფიქრები წაიგო
და რაც არ გინდა ლამაზო არასდროს გმერთმა არ მოგცეს
ადრე თუ გვიან ინანებ იქნებ ოდესმე წამოქცდეს რომ სიყვარული არ იცი
სიცივევ რატომ ჩაიცვი
ერთი კითხვა მაქ ლამაზო სირცხვილით ხომ არ დაიწვი
ჩემს გულში თბილად იჯექი ახლა ვიცი რომ იქ არ ხარ
ლექსებს რომ ვწერდი მიყვარდი
ახლა კი აღარ მიყვარხარ