Həmişə gözlədim səni

həmişə səni gözlədim mən,həmişə səni axtardım
başqa üzlərə sən deyə baxdım, başqa qollara sən deyə sarıldım
hər kəsi sən sandım; amma, yanıldım.
sənin kimi olmazdı heç biri
nə gülüşləri sən idin nədə gözləri
onlar yalnız bir surət idi. ruhu atəşi ürəyi olmayan bir surət,
Hersləndim özümə səni kifayət qədər axtarmadığım üçün günahlandırdım özümü
yoruldum axtarmaqdan. Qabığıma çəkildim susdum...
Gecələrimi ulduzsuz etdim, gündüzlərimi işıqsız
Hər mövsüm səni yaşadım
Yağış olub islatdın məni, qar olub soyuqladın, payızda ağac olub yarpaqlarını tökdün üzərimə
baharda çiçək olub açdın bağçamda. Yazın günəş olub istilətdin məni
qədəh içki oldun, içdim. Mahnılarda melodiya oldun dinlədim.
Mənə baxıb "nə olur sənə" deyənlərə belə cavab vermədim
Səni unutduğumu artıq axtarmadığımı sansınlar istədim
Güldüm, gülüşümlə aldatdım onları
Səni sevməkdən heç imtina etmədim halbuki
Uzaqda idin sən amma içimdə idin də
Məni izləyirdin bilirdim. Səni görməsəm də oralarda bir yerdən mənə baxdığını bilirdim
Sənə saxladım içimdəki sonsuz sevgini
Ürəyimdəki həyəcanı gözlərimdəki yaşılı
Əllərimdəki titrəməyi
Və bir gün çıxışın qarşıma
İndi səni tapdığım üçündür bu uşaqlğım
Səni tapmanın coşqusudur bu içimdən çölə daşan
Yeni bir həyatın başladığını bilirəm,
Və bu həyatın içində imtina edilməz etdiyim tək şeyin sən olduğuna
Amma həmişə gözlədim və gözləyəcəm