ი ფიქრო მომავალზე მაშინ, როდესაც გვერდით არავინ გყავს ძალიან ძნელია.

როცა ყველასგან მარტო რჩები გებედება სინანულის გრძნობა, იკეტები საკუთარ თავში და ფირქრობ, რა გააკეთე ისეთი, რომ ყველამ დაგივიწყა, შეუძლებელია ცრემლის შეკავება, როდესაც გსურს საყვარელი ადამიანის ალერსი იგრძნო და გახსენდება, რომ ის დაკარგე, ერთი შეხედვით ადვილია გააკეთო სწორი არჩევანი, მაგრამ სინამდვილეში ძალიან ძნელია, რა ვთქვა რით გავახარო საკუთარი თავი?! გაიღიმო და იყო ბედნიერი ვითომ არაფერი მომხდარა, ვითომ გამოსავალია? არაა ეს მხოლოდ მხოლოდ ილუზია, მაშინ როდესაც მწარე სიმართლე იცი​.