Bir kun kelib,qalbdagi otashin sevgi soviydi,xotiralar eskiradi,tuyg'ular unutiladi.

Yana ikki so'qmoq sari yo'l olamiz.Hayot tashvishlari bizni o'z domiga tortib ketadi.Ammo har gal uzoqdan bo'lsa-da ko'zlar tutashganda qalb og'riydi,ko'zlardagi sog'inch titraydi,shunchaki og'riydi.Chunki uni armon tirnaydi...