Ömür sanki bir çaydır.

Axıb gedir və heç kim nun qarşısını ala bilməz. Həyatda hər şeyə nail olmuşam. Hamısı mənim qəhrəman atamın sayəsində. 3 iş yerində işləyib məni oxutdurdu.atam mənim... Mənim fəxrim...Cox çətindi mənə indi...Atami itirirəm. Soyuq havada 1 çörək dalınca gedən atam artıq əldən düşdü. Bunu yaza yaza göz yaşlarım vərəqə düşür və yazdıqlarımı silir. Atam xəstəxanaya düşdü .Çox ağır günlər çökdü bizim üstümüzə. Bir gün atamı görmək üçün xəstəxanaya gəldim. Girdim atam olan palataya.Xadimə döşəməni silirdi .Atam mənə bir gözü ilə baxdı. Halı yox idi.Sanki gülümsədi. Gözləri nəmli idi. Yaxınlaşıb atamı öpmək istədim amma, yer sürüşkən olduğu üçün sürüşüb oksigen aparatının üstünə düşdüm. Şılanq yerinden çıxdı və oksigen gedişi dayandı. Atamin nefes almasi cetinlesdi. Atam məni jest ilə çağırdı və qulağıma dedi.Sikim sənnən gələn xeyirin içini ogul...