Sevgiling uchun to‘kding shuncha yosh, Yuraging bo‘ldimi shunchalar ham tosh, Farzand bo‘lib, bo‘lding bag‘ritosh, Ota-onang uchun to‘kdingmi tomchi yosh ?!

Sog‘inding o‘sha bevafo yorni, Sog‘inching sig‘madi dunyoga, Ko‘zlaring tolmadi qarab yo‘liga, Qaradingmi hech ota-onang ko‘ngliga ?! Gullar tutding sevgiling qo‘liga, Pullar tutding hiyonotkor do‘stlar qo‘liga, Sovg‘a berdingmi onajoning qo‘liga ?! Sarpo qildingmi otajoning ustiga ?! Tashlab ketdi sevgan yoring, Qurutib ketdi do‘stlaring boring, Kimlar bildi sening qadringni, Ota-onangga aytding dardingni. Hom sut ichding onajoningdan, Tarbiya topding mehribon otangdan. Chiqaradingmi shularni yodingdan, Itarding ularni bag‘ringdan. Qaytar dunyo bu shuni bilib qo‘y, Qilgan ishlaringni xotirangda olib qo‘y. Bo‘larsan sen ham bir kun hor, Ota-onang pokiza qalbiga, mehriga, bariga zor...