" ზურგით ნუ დადგებით ადამიანებთან !!!

ისე უცებ ჩაგარტყავენ ზურგში დანას , წარბს არ დაახამხამებენ ...მუხთალია წუთისოფელი ... თვალებში უყურეთ ადამიანებ !!! რასაც საქციელში მალავენ ... თალებში ეპარებათ ... რამეთუ თვალები ადამიანის სულის სარკეა ... თვალებში უყურეთ ადამიანებს ხალხნო !! თვალებში დნახული სიკეთე და სიყვარული დააფასეთ მხოლოდ და მხოლოდ ... რამეთუ , ეს ყველაზე სუფთა და გულწრფელია ... ნურასოდეს დახუჭავთ თვალებს ...!! თუ განახებენ ?!.. დაინახეთ კიდეც ... როგორი საზარელი სანახავიც არ უნდა იყოს ის .... ადამიანის საქციელი გძულდეთ .. ადამიანს ნურასოდეს შეიძულებთ ..... შეიძლება ადამიანი აკეთებდეს სხვას .. და მისი საფიქრალი კი სულ სხვა რამ შეიძ;ლება იყოს ... ცუდის ქმნის დროს ... ადამიანს სინდისში ჩახედეთ ... თუ სტკივა ... ?! შეუნდეთ ... ე.ი ეს მას არ უქმნია ... ადამიანებმა ერთმანეთის ტკივილების გაზიარება უნდა ვისწავლოთ და ჭრილობების გადახვევა და არა გადახსნა .. ერთმანეთის ტკივილით უნდ გვტკიოდეს და ერთმანეთის სიხარულით უნდა ვისწავლოთ გახარება ... სხვაგვარად , გათითოკაცებულობით დავღუპავთ ქვეყნიერებას ... მხოლოდ ინსტიქტური ცხოვრებით ამ ქვეყნიურ ზნეობას დავკარგავთ ... ზნეობა კი ის მარცვალია სამყაროში რომელზეც აღმოცენდება ღირსება ... ადამიანში როდესაც ხედავთ რომ ,იგი ღვარძლს აფრქვევს , შურს , ბოღმას .. მასში პატარა სიკეთის ნაპერწკალიც რომ იპოვოთ .. ხელს ნუ გაუშვებთ ... მაგრად ჩაკიდეთ ხელი ... ჩაიხუტეთ ..გაათბეთ... და იმ ნაპერწკალიდან სიკეთის ცეცხლი დაანთეთ მასში .. ეს ყველაზე დიდი მადლია ... სითბო სამყაროს აკელთიშობილებს !!!! ეს კი ყველაზე მეტად გვჭირდება დღეს !!! თვალებში უყურეთ ადამიანებს !!! მაგრამ სანამ სხვას ჩახედავთ თვალებში .. მანამდე .. სარკეში ჩაიხედეთ .. და თქვენი თვალების გავლით ,,, საკუთარ სულს ჩახედეთ .... !! თვალს ნუ აარიდებთ ... თუ ძალიან მტკივნეული იქნება დანახული ...სწორედ ამ დანახულით უღებთ უფალს გულის და ცხოვრების კარებს ... ... ( " საოცრებამდე უსასრულოა განგება ღვთისა " ილია მეორე ) .. ჩვენ კი უბრალო ადამიანები ვართ ... რას ჩავწვდებით მას , დაილოცოს მისი მადლი .......