
თავი 1
-ახალი საქმეა,,,მხიარულად შემოვიდა მამაკაცი ოთახში და საბუთების დასტა მაგიდაზე დამიყარა,,"ოღონდ ეს არა",,გავიფიქრე მობეზრებულად და თვალები გადავატრიალე
-კარი რა თემო,გუშინ დავხურე ხუჯავას მკვლელობა,ერთი დღე ნაინც დამასვენე,შენ იცი რომ დღე და ღამ ვმუშაობდი იმ საქმეზე
-გეყოს ეხლა ნუ წუწუნებ
-ჯანდაბას შენი თავი შანიძე მომეცი,რა ჯანდაბაა ის მაინც მითხარი,დაბღვერილმა ვსტაცე საბუთებს ხელი
-მკვლელობა,გაუპატიურება,ძარცვა და რავი კიდევ უამრავი რამ
-მოიცა ეს ყველაფერი მხოლოდ ერთ ადამიანს ბრალდება?
,,გაკვირვება ვერ დავმალე,,,უკვე მომწონს ეს საქმე
-სალო ფრთხილად იყავი რაა,ამ საქმეში ისეთი ხალხია გარეული რომ სიფრთხილე გმართებს,,,საქმე შავ სამყაროსთან გვაქვს,,ვერც კი წარმოიდგენ ვის საქმეს იძიებ,,,მითხრა სერიოზულად
-კარგი რა ეგეთების მეტი რა მქონია,,მოდი გადავხედოთ დოსიეს
"ლევან დაშნიანი,დაბადებული 1981წლის 17სექტემბერს,ქალაქ თბილისში,დედისერთა,დაუოჯახებელი,დამთავრებული აქვს ილია ჭავჭავაძის სახელმწიფო უნივერსიტეტი,კერძოდ,ბიზნესი და მართვა,დედა-ნათია ნადირაძე,,მამა-გიორგი დაშნიანი,,ნასამართლები არ არის,ამჟამად ბრალი ედება "მკვლელობის,ძარცვა,იარაღის უკანონოდ შენახვა და არასრულწლოვნის გაუპატიურება",,ხმამაღლა წავიკითხე და შანიძეს მივაჩერდი
-იცი რა მაინტერესებს?,,თვალებმოჭუტულმა გავხედე,,,ეხლა 17 სექტემბერია ხოოო?
-ხო რატომ მეკითხები?
-რატომ და შეგიძლია პატარა ლამაზი ტორტი შეუკვეთო?
-სალო ხომ იცი ეხლა თამაშის დრო არ არის
-ვიცი ვიცი,უბრალოდ მინდა პირველი მე მივულოცო ჩვენს მსჯავდებულს იუბილე და ამავედროს ახალი სახლი,,, ბოროტულად ჩავიცინე და მამაკაცის გადაქნეულ თავს ყურადღება არ მივაქციე,,,,უი თემო მართლა სანთლები არ დაგავიწყდეს,,ორი სამიანი უნდა იყოს კარგიი?
-რა გეშველება,,ეს რომ უფოსმა გაიგოს მოხსნილები ვართ
-მიდი მიდი რაც მალე მომიტან მით უკეთესი
ყველაზე მეტად ვერ ვიტანდი მოზალადე ხალხს,მთელი გულით მეზიზღებოდა ისინი,მითუმეტეს საქმე როდესაც არასრულწლოვანს ეხებოდა,ამ დროს ყველაზე დაუნდობელი ვხვდებოდი და ვცდილობდი მაქსიმუმი მიესაჯათ მათთვის,ეხლაც დავისახე რომ ვეცდებოდი ამ მანიაკსთვის ყველაზე მაქსიმუმი მიესაჯათ,,ფიქრებიდან შანიძემ გამომიყვანა,რომდესაც ხელში ყუთი ეჭირა და გაღიმებულმა დამიდო მაგიდაზე
-მომიტანეე?,,ვუთხარი მხიარულად და თავი ავხადე,,თვალები გამიპრწყინდა როდესაც ზემოდან ორი სამიანი დავინახე დარჭობილი
-ფრთხილად იყავი სალო რა,კიდევ ერთხელ გამაფრთხილა მეგობარმა
-დაწყნარდი,ვიცი რასაც ვაკეთებ,,,თვალი ჩავუკარი და ტელეფონს დავწვდი,,,გამომძიებელი სალომე ანჯაფარიძე ვარ,დიახ,,ახალ საქმესთან დაკავშირებით გირეკავთ,ბრალდებულ ლევან დაშნიანთან მინდა შეხვედრა,სასწრაფოა,კარგი იყოს ნახევარ საათში
-გიჟი ხარ,,მითხრა სიცილით
-კარგი ეხლა წავალ,იმ მანიაკს უნდა შევხვდე,,,ყუთს ხელი დავავლე და სწრაფად გამოვედი კაბინეტიდან
დაკითხვის ოთახთან გაჩერებულ ბიჭებს გავუღიმე და ავთოს ყუთი ხელში შევაჩეჩე,,თავი ავხადე თუ არა მაშინვე ამოვიღე ტორტი
-სალო ჩემი დაბადების დღეა და დამავიწყდაა?მხიარულად იკითხა ბესომ და თვალებით უკვე ტკბილეულს ჭამდა
-ჩემი ახალი პატიმრის,რომელსაც დღეიდან ვიძიებ
-უნდა შევამოწმოთ,მე რა ვიცი იქნებ რამე გინდა შეაპარო,,ტორტს ხელი დაავლო და გამომგლიჯა
-კარგი რაა,აი ეხლა მომეცი ეგ ტორტი რომ შევიდე და პირობას გაძლევ რომ საღამოს ამაზე მაგარს დაგახვედრებთ,თან შორე გამოვა ბავშვიც მოყავს და მაგარს გავერთობით
-იცოდე სიტყვა სიტყვაა
-გპირდები,,გულზე ხელ სასაცილოდ დავიდე და გავუცინე,,ეხლა ეგ ტორტი მომეცი და მაგ სანთლებს მოუკიდე,,,ჩემი მოტკეცილი მოკლე კაბა ტანზე შევისწორე და ავთოდ ვანიშნე ოთახის კარი გაეღო
"რა ლამაზი დღეა,რა მზიანი დღეა,იმიტომ რომ დღეა ამ მკვლელის,მძარცველის,იარაღის უკანონოდ შემნახველის, გაუმპატიურებლის ლევანიკოს დაბადბის დღეა"
ჩამოვარაკრაკე უცებ,,შევხედე როგორ აწია მაგიდიდან თავი და როგორი თვალებით შემომხედა,,მაშინვე გავშეშდი,ცივმა ოფლმა დამასხა,მუქი წაბლისფერი უაზროდ ეყარა შუბლზე,დიდი სქელი ტუჩები,სწორი ცხვირი და შავი მომაკვდინებელი თვალები ქონდა რომელშიც ცეცხლი ელავდა,"ალბათ ერთი სული აქ აქვე მიმახრჩოს",გავიფიქრე ჩემთვის და ვინანე რომ ამ სამსახურს დავთანხმდი,არა იმიტომ რომ მისი შემეშინდა,არა,უბრალოდ მივხვდი რომ დღეის მერე ყველაფერი ისე აღარ იქნებოდა როგორც ადრე,,ნერწყვი ხმაურიანად გადავყლაპე,თავი გავაქნიე რომ მისდამი გაჩენილ სიმპატიაზე ფიქრები მომეშორებინა,,ტორტი ცხვირწინ დავუდევი და ძალაუნებური ღიმილით მივაჩერდი
-ჰე ეხლა ჩააქვრე მანიაკო,,წარბები სასაცილოდ ავწკიპე,,ჰო მართლა სურვილის ჩაფიქრება არ დაგავიწყდეს,,ჩავიხითხითე ბოროტულად,არ ვიცი თამაშში ამყვა თუ მთლად ასეთი სულელი იყო,ტუჩები სანთელს ახლოს მიუტანა თან თვალს არ მაშორებდა
-ვაშაა,,ტაში შემოვკარი როდესაც ჩააქრო,შევხედე როგორ შეკრა წარბები,,,გილოცავ ლევანიკო,,ვუთხრაი ირონიულად,,ჯერ იუბილეს მერე კიდევ ახალ სახლს ,,ბოროტულად ჩავიცინე
-მე ქალი არ მითხოვია,,ისეთი გამყინავი ბარიტონი ქონდა მთელ ტანზე ტაომ დამაყარა
-მერე ვინ გითხრა რომ ვინმემ შენთვის ქალი შეუკვეთა?მოსალოცად მოვედი,დარწმუნებული ვარ პირველი ვარ ვინც მოგილოცა თან ალბათ იქაც მოიწყინე არა?,,,ვუთხრაი თან პარკიდან ლასმასის დანა და ჭანგალი და თეფში ამოვიღე,ნელ-ნელა აუჩქარებლად ვჭრიდი თან მის ირონიულ მომღიმარ სახეს ვაკვირდებოდი,
-რას იტყვი მე გაჭამო თუ შენით შეჭამ?,,ჩანგლით პატარა ნაჭერი პირთან მივუტანე და თვალებით ვანიშნე რომ ეჭამა,,
-ჰა აღიარე ეხლა რომელი უფრო გემრიელია,,ეს ტორტი თუ ის შენი ბინძური ნარკოტიკები რომელსაც ასაღებდი?,ლუკმის გადაყლაპვა არ ვაცადე ისე ვაჯახე,,დავინახე როგორი განრისხებული მომაკვდინებელი მზერით შემომხედა
-იცი რომ ძაან სტრანი სიფათი გაქვს?,,,ვუტხარი უცებ და კიდევ ერთხელ ვინანე ასე გრძელი ენა რომ მაქვს როდესაც მის თვალებში ჩამდგარი ბრაზი შევამჩნიე,,,,რაიყო ენა გადაყლაპე?,,ვუთხარი ირონიულად,არ მინდოდა მღელვარება დამტყობოდა
-მაგარ შარში რომ ხარ იცი?,,ცინიკურად მომაჩერდა
-აი დამერწმუნე შენ უფრო მაგარ შარში ხარ ეს საქმე რომ მე ჩამაბარეს,,,ვუთახარი ნიშნისმოგებით და თვალი ჩავუკარიი,,აბა ერთი შენ ეს მითხარი მისტერ მანიაკოო,როგორც ვიცი შავი სამყაროს წევრი ხარ,ყველაფერი გასაგებია მაგრამ როდის მერე დაიწყეთ პატარა გოგოების გაუპატიურება?,,ცხვირწინ ჩამოვუსკუპდი და ფეხი-ფეხზე გადავიდე საიდანაც,მადისაღმძვრელად გამოიყურებოდა ჩემი ბარზაყები,,თვალი ამაყოლა და ოდნავ შეუმჩნევლად ჩაიღიმა
-არ გინდა ამარამ შემომიარო?,მითხრა ურიცხვად და ფეხზე ხელი ჩამომისვა,რაზეც გამაჟრჟოლა თუმცა არ შევიმცნიე
-ტ**კს ნუ ათამასებ და პასუხი გამეცი,,,შევამჩნიე როგორ შეცბა ჩემ სიტყვებზე,,"არ ელოდა ალბათ ბიჭი,არაუსავს შეეჩვევი", გავიფიქრე გულში და ოდნავ მისკენ გადავიხარე,საიდანაც მკერდის ღარი გამომიჩნდა,ვიგრძენი როგორ გადაყლაპა ნერწყვი
-დაიმახსოვრე რომ მე მამაკაცი ვარ და ეს ყოველივე აღმაგზნებს, ასე რომ თუ არ გინდა აქვე მოვათავო მაგ საქმე დააყენე
-კაი ნუ გაატ**კე,,ჩემ სიტყვებზე მხოლოდ სიცილი აუტყდა
-იმენა დაგლიჯე სიტყვებში,,მითხრა ოდნავ ღიმილით,,შენისთანა გამომძიებელი პირველად ვნახე მაგრამ,შენ თუ იცი რას უშვებიან ჩემნაირი საშიში ბიჭები შენნაირ გოგოებს
-მე შენი არ მეშინია,მეორეც აბა მითხრაი რას უშვებიან
-გითხრა თუ საქმით დაგიმტკიცო?,,თვალებში ჩამაშტერდა
-მაგარ არასპრავედლივს ბაზრობ შე*ემა,,მენა შენ ძმობას ვფიცავარ პირველად მყავს ასეთი პატიმარი,თანაც სიმპატიჩნი,,,თვალი მაცდურად ჩავიკარი,,ოდნავ გაეღიმა,იცოდაა რომ ვეტამაშებოდი და თვითონაც ამყვაა,,ეხლა საქმეზე გადავიდეთ დაშნიანო,,,დავიჯერო პედოფილი ხარ რომ არასრულწლევნებს დაზდევ,თან გასაუპატიურებლად
-გინდა გაიგო როგორი ვარ?,,ხელი ისევ ფეხებზე ჩაასრიალა რასაც ურეაქციოთ შევხვდი თუმცა მთელი სხეული ამიხურდა
-დიდი სიამოვნებით გავაკეთებდით აქვე,რამეს რომ აღზრავდე ჩემში, მოვუჭერი მკვახედ და ხელი კულტურულად ჩამოვაღებინე
-იცი?,,მაგიდიდან ჩამოვხტი და გამომწვევად ავუარ-ჩაუარე,ბოლოს უკან დავუდექი,ტუჩები ყურთან ახლოს მივუტანე ისე რომ თან ეხებოდა,ვიგრძენი როგორ გააჟრჟოლა და კმაყოფილმა ჩავიღიმე,,,სულ ცალ ფეხზე მ*იდია შენი ავტორიტეტი ქურდულ სამყაროში,დაიმახსოვრე რომ ციხიდან მინიმუმ 35 წელი ვერ გახვა,,გვერდი ავუარე და საქაღანდედან პატარა ფოტო ამოვიღე,,,,დააკვირდი აბა?იქნებ გეცნობაა
-პირველად ვხედავ,,მითხრა სერიოხული სახით
-მაშინ მე გეტყვიი,,ეს ის ბავშვია რომელზედაც ძალა იხმარე,,,,ვთქვი და ღრმად ცავისუნთქე რომ თავი მომეთოკა,,,აი ეხლა უფლება რომ მქონდეს დიდი სიამოვნებით გაგასაღებდი
-მეც დიდი სიამოვნებით გასწავლიდი ჭკუას,,მომახალა უცებ,მივხვდი ჭკუის სწავლებაში უხამსი ფიქრები იგულისხმა
-არ ინერვიულ მანიაკო,ჭკუის სასწავლებელი ისეთი მყავს რომ დარწმუნებული ვარ არ დაგესიზმრება,ნიშნისმოგებით გადავხედე
-როგორც ჩანს ვერ გასწავლა კარგად,მე უფრო სასიამოვნო მეთოდები ვიცი,,,პირდაპირ თვალებში მომაჩერდა
-ეგ მეთოდები შენ ფისუნიებთან გამოიყენე,ეხლა კი საქმეზე გადავიდთ,რას მეტყვი შენს ბანდაზე?,საუბარი გადავუხვიე როდესაც ასე ძნელი გახდა მასთან ჭიდილი
-სათქმელი არაფერი მაქვს ველოდები განაჩენს
-სალი ეს უნდა ნახო,,,კარში ავთო შემოვიდა და ფაილი მომაწოდა,,საბუთებს გადავხედე და ღიმილით გავხედე მას
-იცი აქ რა წერია?,,არ იცი,,მეთვითონ გავეცი პასუხი,შევხედე როგორ დაეყრდნო ორივე ხელს და ინტერესით მომაჩერდა,, ანალიზის პასუხებია,დაზარალებულს ავუღეთ,როგორც ვატყობ დამცავი საშუალება არ გამოუყენებია მოძალადეს,რაც იმას ნიშნავს რომ თავისუფლად შეგვიძლია მისი ვინაობის დადგენა
"ვინმე ხვიჩა ლომიძე,37 წლის,დაუოჯახებელი,ამჟამად ბრალდებული ლევან დაშნიანის დაცვის წევრი,შევხედე როგორ ეცვალა სახე,თვალებში მრისხანება ჩაუდგა და კბილები დააჭრიალა
-შეეშვი ამ საქმეს,,,,მომიჭრა უცებ გაღიზიანებულმა
-რადგან ქალი ვარ ეს იმას არ ნისნავს რომ თავს ვერ დავიცავ თქვენნაირი მანიაკებისგან,,ვუთხარი ზიზღით
-რომ გეუბნები შეეშვითქო შეეშვი ამის დედაც,,,იყვირა მთელი ხმით და მაგიდას მუჭი დაარტყა,რეაქცია არ მქონია ველოდებოდი კიდეც მისგან ამდაგვარ ქცევას,დავინახე როგორ შემოცვივდნენ ბიჭები
-მარტო დაგვტოვეთ,,ხელით ვანისნე რომ გასულიყვნენ და მათაც დაგვტოვეს,,აბა გისმენ,,,მივაჩერდი ყურადღებით,,,დამიჯერე გაძალიანება არ ღირს,რაც უფრო მალე დაფქვა ყველაფერს მით უფრო მალე გახვალ აქედან და თავისუფალი იქნები
-დიდი ხანი მოგიწევს ლოდინი,,,მითხრა ირონიულად
-ხოდა მეც არსად მეჩქარება,კარგად ვიცნობ შენნაირ ნაბიჭვრებს,,შევხედე როგორ ევსებოდა მოთბინებით ფიალა,,,იცი შენისთანა რამდენი მყოლია?
-ჩემისთანა ნამდვილად არ გეყოლებოდა,,მითხრა და ვნებიანად შემათვალიერა,,მე გაგაფრთხილე და უკვე შენ იცი,არ მინდა შენისთანა ლამაზი დააკლდეს ამ ცხოვრებას,გამოძიებაზე ფიქრს ჯობია იმაზე დაფიქრდე,რა კარგად შეგვიძლია გავერთოდ მე და შენ, სახეზე წამოვხურდი,ეხლა მართლა მომტყუნა ნერვებმა,მუშტები ნერვიულად მთელი ძალით დავკარი მაგიდას,ოდნავ მისკენ გადავიხარე დაა სახე ახლოს მივუტანე
-წადი შენი,,,გამოვცერი კბილებშიი,,საბუთებს ხელი დავსტაცე და მაშინვე გიჟივით გამოვარდი გარეთ
-სალო რა ხდება?ფერწასული ხარ?ხომ არაფერი დაგისავა
-არაფერი ავთო,უბრალოდ იმაზე მძიმე საქმეა ვიდრე მქონია,ბევი მუშაობა მომიწევს,თან საშინლად ჯიუტია,,,კარგი თუ რამე ახალი გაიგოთ ჩემს კაბინეტში ვიქნები,,არეული ნაბიჯებით გავემართე კარი ფრთხილად შევაღე,სავარძელში ჩავესვენე და სწორედ მაშინ მივხვდი როგორ მიკანკალებდა მთელი ხსეული.
ბავშვობიდან მასწავლიდა მამა სამართლიანობას,ის ყოველთვის იდიალი მამაკაცი იყო ჩემთვის,ოცნებად დავიჩემე მასავით გამომძიებელი გამოვსულიყავი,იმის მიუხედავად რომ,ყოველ დღე ვხედავდი თუ როგორი დაღლილი და განადგურებული სახით მოდიოდა სახლში,,ეს საკითხი 13 წლისამ წამოვჭერი და დედა თავში ხელის წაშინებით შეხვდა ამ ამბავს,მამამ კი მხოლოდ ის მითხრა რომ ჩემით ამაყობდა,,ვიგრძენი როგორ მომაწვა მათი მონატრება,,ჩანთას ხელი დავავლე და მაშინვე მათ სახლს დავადექი,კარზე გადამბულად ვრეკდი ზარს, გაგიჟებული სახით გააღო მოახლემ კარი,მაშინვე შევირბინე მისაღებში,გაზეთის კითხვაში გართულ პაატას მუხლებზე ჩამოვუსკუპდი და ხელები ყელზე მთელი ძალით შემოვხვიე
-მომენატრე მაა,,,ვუჩურჩულე ჩუმად
-ჩემო ლამაზოო,,,თმებზე მომეფერა მისი თბილი ხელებით და ლოყები ისევ ისე დამიკოცნა როგორც ბავშვობაში
-დედა სად არის?
-საყიდლებზე გავიდა,,,სამსახურში რა ხდება,გავიგე დაგიხურავს ხუჯავას მკვლელობის საქმე
-ეხლა ახალი მაქ ,,ვერც წარმოიდგენ რა რთული საქმეა,თან ისეთი უტეხი და შეუვალი ჯინიანი პატიმარი მყავს გადამრია
-ფრთხილად სალომე მამი,ხომ იცი ჩემი თვალის ჩინი ხარ
-კარგი რა პაატა,ხომ იცი რომ თავის დაცვა კარგად შემიძლია, იცი ვისი შვილის საქმეს ვიძიებ?აი შენი ბოლო საქმე რომ იყო დაშნიანების მკვლელობა გახსოვს?მისი შვილის
-იცოდე ამ საქმეს შეეშვიი,,,იყვირა და შევხედე როგორ ჩაუდგა თვალებში შიში
-რა დაგემართა კიმაგრამ?
-გთხოვ შემპირდი რომ ამ საქმეს შეეშვები,არ იცი ეგ რა საშიში ოჯახია,მაგათ გამო მომხსნეს სამსახურიდან
-როგორ თუ მაგათ გამო,მოიცა შენ არ თქვი დავიღალეო?
-გთხოვ შეეშვი ეგ საქმე სხვას გადააბარე,მაგ საქმის გამოძიებას ვერ შეგაწირინებ თავს,იცი როგორი სასიში ხალხია ჩარეული?რომ მოინდომონ ეგრევე გაგაქრობენ შვილო
-გითხარი და კიდევ ვიტყვი რომ თავის დაცვა მეხერხება,ასე რომ მაგაზე საუბარს მოვრჩეთ,,წავალ თან საღამოს თანამშრომლებს ველოდები,,დედა მომიკითხე და ჩემზე ნუ ინერვიულებ,,,ლოყაზე მთელი გრძნობით ვაკოცედა და მაშინვე გამოვედი
სახლში ტორტით ხელში დამშვენებული მივედი,დღესაც უსიამოვნოდ მომხვდა სიცარიელის სუნი,ყოველთვი ასე იყო,18წლის ვიყავი როდესაც მარტო ცხოვება გადავწყვიტე,მამამ ლამაზი მყუდრო ბინა მაჩუქა,თან იმ წელს ჩავირიცხე უნივერსიტეტში,კურსზე 25ვიყავით,არასოდეს დამავიწყდება იმ 24 ბიჭის სახე რომლებიც თვალებგაფართოვებულნი მიყურებდნენ ერთადერთ კურსელ გოგოს, თემოც სწორედ მაქედან გავიცანი,მას შემდეგ ერთად მოვდივართ 11წელია,მისი შეყვარებულობის პერიოდი არასდროს დამავიწყდება,როდესაც ჩემი საუკეთესო მეგობარი შორენა გავაცანი ეხლა უკვე მისი მეოღლე და ჩემი ნათლულის პატარა მარიამის დედა რომელიც 3წლის არის,ყოველთვის ღიმილი მგვრის მათ ისტორიას როდესაც ვიხსენებ,მამაკაცს იმდენი სიგიჟე აქ მისი გულის მოსაგებად გაკეთებული რომ გოგოები ვბჟირდებოდით ხოლმეე,,,ფეხები მოვკეცე და სავარძელში გემრიელად მოვკალათდი რომ კარზე გადამბული ზარი გაისმა.."ვინ გაცდის დასვენებას",,გავიფიქრე და აბუზღუნებული გავემართე კარისკენ,,
-ვინ თქვა არ მოვლენო,,,ჩავიხითხითე ჩემთვის და სტუმრები მისაღებში გავატარე,თემოს უკან ატუზულ მარიამს ხელი ვსტაცე თუ არა ავიტაცე და მთელი სახე დავუკოცნე,რაზეც ტირილი დაიწყო
-აი ბავშვმაც კი იცის რომ ბუა ხარ,,,,გამეკრიჭა ბესო
-იცოდე ამოგაძრობ მაგ ენას,,,დავემუქრე და შორესთან ერთად სამზარეულოში გავედი
-თემომ მომიყვა ახალ საქმეზე
-გთხოვ არ მიხსენო,ისედაც მთელი დღეა მაგ საქმეზე ვფიქრობ,აი რაღაც შინაგანი ხმა მკარნახობს რომ ყველაფერი ცუდად დასრულდება,პაატამაც მეჩხუბა დღეს მაგის გამო,,შეეშვიო
-ხოდა შეეშვი,რატომ იტკვებ აუტკივარ თავს,,იცი შენთვის ახალი ამბავი მაქვს,,,მითხრა ბედნიერმა და მეც პასუხის მოლოდინში მივაჩერდი,,,,ორსულად ვარ
-რაა?მერე მე მაგას ეხლა უნდა ვიგებდე?
-კარგი ნუ ჩხუბობ,ამდილას გავიგე,თემო და მარიამი ჭკუაზე არ არიან,თავს ისე მევლებიან დღეს
-ჩემი გოგო მუცელზე მოვეფერე და სამზარეულოში გამობაჯბაჯებულ მარიამს ღიმილით გავხედე
-აბა ეხლა რის სადღეგრძელოს ვსვამთ?გადმომხედა ავთომ და მათთვის ნაყიდი ტორტის უზარმაზარი ნაჭერი გადაიღო
-პატიმრების,,,წამომცდა უცებ და მათი სახეების დანახვისას თავი დავიწყევლე ასეთი გრძელი ენა რომ მქონდა
-შენ შემთხვევით ის ხომ არ შეგიყვარდა?
-ის ვინ?,,დაძაბულმა გადავხედე მეგობრის ქმარს
-დაშნიანი,,მითხრა სიცილით და გამომცდელად ჩამაშტერდა თვალებში,,მივხვდი რომ გამომიჭირეს
-არასპრავედლივს ბაზრობ,,ვუთხარი და სწრაფად გადავკარი არაყი
-ვნახოთ ვნახოთ,,გაიცინა და მანაც ჩემსავით გადაკრა
დილით საშინელმა თავის ტკივილმა გამაღვიძა,ცხოვრებაში პირველად დამეზარა ადგომა და სამსახურში წასვლა,რომ წარმოვიდგინე რომ დღეს ისევ დაშნიანს უნდა შევხვედროდი,,სტოპ,,"დღეს ლევანს უნდა შევხვდე",,გავიმეორე და მაშინვე წამოვფრინდი საწოლიდან,სწრაფად მოვწესრიგდი თუ არა საბუთებს დავავლე ხელი და მანქანით სამსახურის გზას დავადექი,,,ოფისში შესვლისთანავე ბიჭების ოთახისკენ ავიღე გეზი
-აუ რამე მომიტანეთ რა თავი მისკდება,,,დავიწყე წუწუნი და სავარძელში ჩავესვენე,,და დაშნიანთან მინდა შეხვედრა,,რამოდენიმე საკითხი უნდა გავარკვიო კიდევ
დაკითხვის ოთახში შევედი და თავი მაგიდას ჩამოვადე,ვცდილობდი საშინელი ტკივილი როგორმე დამეიგნორებინა,ისე გავითიშე ვერც კი გავიგე როგორ შემოიყვანენ,ალბათ ერთი საათი ვიქნებოდი ასე კაკუნის ხმა რომ არ მიწვდენოდა ჩემს ყურებს,,თავი უკმაყოფილოდ ავწიე და მივაჩერდი
-აი გაჩერდი გთხოვ,ოღონდ ეხლა გაჩერდი,,,,ვუთხარი მუდარით და დავინახე როგორ შემოვიდა ავთოც ოთახში
-სალ აი ეს გიშველის,,მაგიდაზე წყალი და ორი აბი წამალი დამიიდო,,რაზეც თვალები ვჭყიტე
-ყველაფერი შენი ბრალია,თანამშრომელს თვალები უკმაყოფილოდ დავუპრაწე და მანიაკს გადავხედე რომელსაც სულაც არ სიამოვნებდა მამაკაცის აქ ყოფნა
-ბრაძიაგა ხარ რა,,მითხრა ავთომ ღიმილით და მაშინვე დატოვა ოთახი,ბოთლიდ წყალი პირზე მივიყუდე და მთლიანად გამოვცალე, ჩემს წინ მჯდარ მომღიმარ პატიმარს შუბშეჭმუხნული გადავხედე
-რა გაცინებს იდიოტო?სასაცილოდ გაქვს საქმე?გახსოვდეს თუ არაფერს იტყვი მინუმუმ 35 წელს აგარტყამენ
-გიმეორებ,,არაფრის თქმას არ ვაპირებ,,ხმას აუწია გაღიზიანებულმა
-აუ ნუ ყვირი რაა,,,უსიამოვნოდ დავმანჭე სახე,,,მიკვირს აქამდე რატომ არ მოითხოვე ადვოკატი ან თავს რატომ არ იცავ,,რაღაც თამაშს თამაშობ რაც არ მომწონს მაგრამ არაუშავს,ვეცდები რომ ჩემით გამოვიძიო ამ საქმის ყველა დეტალი
-რატომ არ ისვენებ,ხომ შეგიძლია შეეშვა ამ საქმეს და მშვიდად იცხოვრო,შენთვის მთავარია დამნაშავე,,ხოდა აქ არ ვარ?,,,ხელები გაშალა და გამიღიმა,,სანამ დროა შეეშვი გეუბნები
-მოკეტე და ნოტაციები სხვისთვის შეინახე,,მე ნამდვილ დამნაშავეს ვეძებ,ასე რომ მოგიწევს ამ აზრს შეეგუო ძვირფასო,,სახეზე ირონიულად გავიღიმე და ხელის ზურგი ლოყაზე ჩამოვისვი,უცებ დამიჭირა და თითებზე ოდნავ შემახო მისი გავარვარებული ტუჩები, ვიგრძენი როგორ შემიტოკდა გული,მთელ სხეულზე ცეცხლი მომეკიდა მის თვალებში მოხტუტან ჭინკებს და ირონიას რომ წავაწყდი,ფრთხილად გამოვიღე ხელი და ნატუჩარი ადგილები ერთჯერადით გავიწმინდე
აკანკალებული გამოვარდი გარეთ და გაბრუებული გავემართე კაბინეტისკენ,ის იყო ოთახში უნდა შევსულიყავი უფროსის კაბინეტი რომ გაიღო და გამოვიდა
-სალო ჩემს კაბინეტში შემოდი რაა ცოტახნით
-დილამშვიდობისა ბატონო თამაზ,რახდება?
-დაჯექი შვილო,,დღეს მამაშენს ვესაუბრე და მითხრა რომ გადაღლილი ხარ,ცოტახნით ამ საქმეს ჩამოგაშოროთ და შვებულება მოგცეთ,თან ვიცი რომ ეს საქმე ძნელი იქნება შენთვის,ამიტომ თემოს გადავაბარებ,მაინც მამაკაცია შვილო
-მოიცადეთ როგორ ფიქრობ,რადგან ქალი ვარ თავს კარგად ვერ გავართმევ?მითხრაით ოდესმე იმედები გამიცრუებია?იცოდეთ მა საქმეს რომ ჩამომაშოროთ სამსახურიდან წავალ
-არასდროს გაგიცრუებია იმედი და ამიტომაც არის რომ ვამაყობ შენით,ეხლა დაბრუნდი და საქმეს მიხედე,იმედია მაგასაც მალე გამოიძიებ,,იცოდე თავს გაუფრთხილდი
კაბინეტში კმაყოფილი შევედი და მაშინვე კომპიუტერში დაშნიანის ყველა ნათესავის ინფორმაცია მოვიძიე,როგორც ჩანს მხოლოდ მისი ბიძაშვილი ბიძაშვილი ვინმე სოსო დაშნიანი იმყოფებოდა აქ,,მისამართი პატარა ფურცელზე დავწერე და ჩქარი ნაბიჯებით გავემართე
-რა გნებავთ?,,თავზე განრისხებული ახმახი წამომადგა
-ბატონი სოსოს ნახვა მინდა თუ შეიძლება
-და თქვენ ვინ ბრძანდებით,,მითხრა და ცინიკურად დამხედა
-მეექვსე განყოფილების მთავარი გამომძიებელი სალომე ანჯაფარიძე, ,,,დავინახე როგორ შეეცვალა სახე,,ტელეფონს დაწვდა და ოდნავ მომცილდა,,,რამოდენიმე წუთში ღიმილით დაბრუნდა და მეორე ახმახს ანისნა რომ შიგნით შევეშვი
-მიბრძანდით,,გელოდებათ
ეზოში შესვლისთანავე მეგონა რომ სამოთხეში მოვხვდი,სავალ ბილიკზე მარმარილოს ფილები ეგო,ირგვლივ სულ სიმწვანე იყო,ისეთი ლამაზი და საუცხოო ყვავილები ქონდა თვალი ძვლივს მოვწყვიტე,იქვე მდგარ ნაძვის ხეს გავხედ რომელზეც "აქანელა" იყო ჩამოპორწიალებული,შორიდანაც კი ეტყობოდა სიძველე,,,"ალბათ შვილები ყავს",,გავიფიქრე და ჩემს წინ ღიმილით მომავალ ახალგაზრდა მამაკაცს დავაკვირდი,,რომელიც ასე გაჭრილი ვაშვილით გავდა ჩემს მანიაკს,,,"ხო აბა შენსას",,დამცინა ჩემმა თავმა
-გამარჯობათ,,ვუთხარი და ხელი გავუწოდე,,მეექვსე განყოფილების მთავარი გამომძიებელი სალომე აბჯაფარიძე
-სოსო დაშნიანი,,ხელი ჩამომართვა რაზეც უსიამოვნო გრძნობა დამეუფლა,,სახლში მობრძანდით,იქ ვისაუბროთ,,წინ წასულს უკან სწრაფი ნაბიჯებით მივყევი,,სახლში შესვლისთანავე პირი დამრჩა ღიად,,მოგწონთ?,,,გამომხედა ალმაცერად
-რასაკვირველია,,ძალიან ლამაზი და დახვეწილია,გემოვნებიანი ყოფილა ამ სახლის ორგანიზატორი
-რას დალევთ?,,მითხრა გაღიზიანებულმა და ბარს მიუახლოვდა
-დიდი მადლობა არაფერს,მხოლოდ რამოდენიმე კითხვას დაგისვამთ
-კი ბატონო,თუ რამეშინ შემიძლია დაგეხმაროთ,,ხელები გაშალა და ჩემს პირდაპირ მოკალათდა
-რას მეტყვით თქვენი ბიძაშვილის ლევანის შესახებ?
-რა გითხრათ,,ბავშვობიდან ეგოისტი ბავშვი იყო,ყველაფერი თავისთვის უნდოდა,შურდა ჩემი,,,ამის გაგონებაზე წარბები ავწკიპე,,მთელი ცხოვრება მერჩოდა,,ყოველთვის რაღაცაც აფუჩებდა მერე კი მე მაბრალებდა,,მერე წამოვიზარდეთ და ერთი გოგო შემიყვარდა,ყველაფერში დამანაშავე ის ეგ იყო მას რომ დავშორდი,რადგან ჩემ საყვარელ ქალზე ძალა იხმარა,,ვერაფერი გავაკეთე იმწუთას რადგან რაღაც ბინძურ საქმეში ჩაება,ბევრი ეხვეწეს მშობლებმა მაგრამ ამაოდ,სახლში ნარკოტიკების ზემოქმედბის ქვეშ მყოფი მოდიოდა,ერთ დღეს საუბარი მოვისმინე მისი რომ ვიღაცას ფულის მოტანას თხოვდა,ამიტომ გადავწყვიტე და მილიციას შევატყობინე,,არ ვნანობ არაფერს,ყველა თავისი დანაშაულისთვის უნდა აგოს პასუხიი
-და მის მშობლებზე რას გვეტყვით?
-12წლის წინ გარდაიცვალენ,,,მე პირადად ვვარაუდობ რომ ყველაფერი მისი მოწყობილია რადგან იმ დღეს თავი გაიგიჟა რომ ფეხით გაივლიდა,მანქანაში არ ჩაჯდებოდა,მათთან ერთად ჩემი ძმაც იჯდა რის შედეგადაც ისიც გარდაიცვალა აფეთქების დროს
-ძალიან ვწუხვარ
-მადლობთ
-ვერ ვიტან მოძალადე ხალხს,,ვთქვი ზიზღით და მივხვდი როგორ მესობოდა გულზე მამაკაცის მიერ წარმოთქმული თითოეული სიტყვა რომელიც მეტყველებდა ლევანის ყველა დანაშაულზე,,შეგიძლიატ ეს ყველაფერი რომ სასამართლოს მოუყვეთ?
-რათქმაუნდა,მინდა რომ დამნაშავე დაისაჯოს
-დიდი მადლობა ბატონო სოსო,,აი ჩემი სავიზიტო ბარათი,რამე რომ დაგჭირდეთ თქვენს სამსახურში მიგულეთ
-სოსო დამიძახეთ,,არც ისეთი ბებერი ვარ,,მითხრა ღიმილით
-კარგი სოსო დროებით
-გაგაცილებთ,,,ხელი ოდნავ ჩამომისვა ზურგზე,,კარამდე მიმყვა და თავი დამიკრაა,,სახლი უკანმოუხედავათ დავტოვე,არ ვიცი მაგრამ ჩემი წინათგრძნობა მეუბნება რომ ეს კაცი საშიშია და არც მისი სიტყვებია სწორი,მიუხედავად იმისა რომ გაწონასწორებულად საუბრობდა შევამჩნიე მის თვალებში ჩაგუბებულ სიძულვილს მანიაკის ხსენების დროს,,,განყოფილებაში მისულს კაბინეტში ჩემს სავარძელში დარჭობილი თემო დამხვდა
-შენ სულ გაფრინე?რატომ ჩამომაშორე საქმეს?ან რატომ არ წადი სვებულებაში? მივხვდი რომ ნაწყენი იყოოო...
-აუ ეხლა დაჯექი და მომისმინე რაა,,იმ მანიაკის ბიძაშვილთან ვიყავი სახლში და რაღაც არ მომწონს იმ კაცში,თან დაშნიანი არ მგონია რომ ამ ყველაფერში იყოს დამნაშავე
-ხო მაგრამ ის თავს დამნაშავედ ცნობს
-ვიცი მაგრამ სანამ სასამართლო დაინიშნება ვეცდები რომ ყველაფერი გავარკვიო,,,შენ კიდევ ეხლა ახალი საზრუნავი გაქვს და შარში გახვევა არ გინდა,,ამ საქმეს მე მოვკიდე ხელი და ბოლომდე მივიყვან
-კარგი მაშინ წავალ შორეს გავუვლი,იქნებ რამე ჭირდება
-მიდი და ბიჭებიდან რომელიმე შემოუშვი
"იფიქრე სალო იფიქრე" ვუძახდი ჩემ თავს და შუბლს ვისრესდი როდესაც კარი ავთომ შემოაღო
-მეძახდი?
-ხო მოდი,,იცი რა მაინტერესებს?პატიმრებს რას აჭმევენ აქ?
-მე რა ვიცი აპა?რომელი პატიმარი მე მნახე,,მხრები აიჩეჩა
-ისიც არ იცი რომელზე აჭმევენ?
-ჯერ არ მოუტანით,ერთ საათში მოიტანენ
-ძალიანაც კარგიიი,,ხელები კმაყოფილმა ერთმანეთს გავუხახუნე და ღიმილით მივაჩერდი,,მიდი ეხლა შენ ძმურად გაცუნცულდი და მე რომ მიყვარს ის მომიტანე,ოღონდ ორი ადამიანისთვის,და კიდევ დაცვა გააფრთხილე რომ დაშნიანი დღეს არ ჭამს,დასჯილია
-რა ხდება?ინტერესით მომაჩერდა
-რატომ მაიძულებ რომ მკაცრი ვიყო?,,სერიოზული სახე მივიღე
-კარგი ეხლავე,,,სიცილით გავიდა,,,მაშინვე ლეპტოპში ჩავძვერი და საჭირო ინფორმაციის დავიწყე ძებნა,,უკმაყოფილოდ დავხურე და კიდევ ერთხელ გადავავლე მანიაკის დოსიეს თვალი
-აი მოვიტანე,,პარკი მაგიდაზე დადგა და მომაჩრდა,,ის უკვე დაკითხვის ოთახში ყავთ,,უხმოდ დავსტაცე ხელი ლეპტოპს და საჭმლის პარკს,,კარი შევაღე თუ არა დავინახე,ფანჯარას ცალი ბეჭით მიყრდნობოდა,ფეხები ერთმანეთზე გადაედო,ხოლო ხელები დაემჭკვრია,,,თვალი ერთიანობაში შევავლე,მაღალი,მხარბეჭიანი,მის მომნუსხველ სახეს და თვალებს ჭკუიდან გადავყავდი,ოდნავ ვიბინე ქვედა ტუჩზე და მის მოჭუტულ თვალებს მივაჩერდი,,ჩემ საქციელზე ოდნავ გაეღიმაა,,,"რა საყვარელი ღიმილი აქვს",,გავიფიქრე
-თვალებით ნუ მჭამ,,,მითხრა ირონიულად და ჩემს წინ მოკალათდა
-არ გშია,,აღელვების დასაფარად არკს ვეცი და 2კარტოფილის ფრი,ორი ჩისბურგერი და ორიც ცივი ჩაი ამოვიღე,,,დღეს არაფერი მიჭამია,შენ საქმეზე დავწანწალებ მთელი დღეა,თან მარტო ჭამაც მეზარება,ამიტომ შემომიერთდი,,მისი წილი მივუჩოჩე და კარტოფილი გემრიელად გავაქნიე ყბაში,,შევხედე როგორ ჩაეცინა და სასმელს დაწვდაა,,,სიმპატიჩნი ბიძაშვილი გყავს,,,პირთან მიტანილი ბოთლი ჩამოწია და ანთებული თვალებით მომაჩერდა,,,დღეს გავიცანი,ცოტა შენზე და შენს ბავშობაზეც ვისაუბრეთ,იტოკში მაგარი ბაითი აქვს,სიმართლე გითხრა მაგრად მევასა,დიდი სიამოვნებით ვიცხოვრებდი იქ,,ვხედავდი როგო იძაბებოდა თითოეულ ჩემ სიტყვაზე,თავიდან რომ შევხედ და შენნაირი ტიპი გაიჩითა დავიბენი მაგრამ,თქვენ ხომ ბიძაშვილები ხართ,,შენ რომ არ გიტყდება ჟარგონი სიტყვებით რომ ვბაზრო?,,ავხედე ღიმილით,ალბათ კიდევ დიდხანს გავაგრძენებდი ტლიკინს მის მოქმედებას რომ არ შევეერებინე,,,ფეხზე წამოვარდა და ხელი მთელი ძალით დაუშინა კედელს
-მეორეჯერ არ გაბედო და მაგ ნაბიჭვარს არ შემადაროო,,გამოცრა კბილებში და ჩქარი ნაბიჟებით მომიახლოვდა,,,არ გაბეო და მასთან გაკარებული არ დაგინახოო,,,ჩემი თმები ხელზე დაიხვია და ოდნავ მისკენ მიმქაჩა რაზეც სახე დამემანჭა,ის იყო რაღაცის თქმას ვაპირებდი ტუჩებზე რომ დამეტაკა,,მოვკვდებოდი რომ არ მეკოცნა,, შუბლი შუბლზე მომადო და ჩახლეჩილი ხმით მიჩურჩულა,,ჯერ კიდევ მიკანკალაბდა მთელი სხეული,,ხელი გამოვგლიჯე და მაშინვე დავამჩნიე ლოყაზე ჩემი თითები
-შენ,შენ,შენ,,,სალანძღავ სიტყვებს ვერ მოვუყარე თავი,და მაშინვე გარეთ გამოსვლა დავაპირე როდესაც კართან დამეწია და მთელი ძალით ზედ მიმაკრა
-იცოდე ჭკვიანად იყავი,,ისეთი რამ არასოდეს გააკეთო რასაც არასდროს გაპატიებ,,,მითხრა მკაცრად და ხელი გამიშვა,,, პირელად იყო ცხოვრებაში რომ მამაკაცს ჩემი სიახლოვის უფლებას ვაძლევდი,ვცდილობდი კოცნისგან გამოწვეული სიამოვნება და ტანზე დაყრილი ტაო დამეიგნორებინა,გიჟივით შევვარდი ოთახში და მაშინვე ფანჯარა გამოვაღე,,ღრმად ჩავისუნთქე ცივი ჰაერი,ვგრძნობდი როგორ ვკანკალებდი ერთიანად,მივხვდი რომ დღეიდან ყველაფერი აირია, ვიცოდი ჩემი საქმე წასული იყო,,მივხვდი რომ მიყვარდებოდა,,, "ეხლა რაღა უნდა ქნა სალო",,ვუთხარი ჩემს თავს და თვალებიდან წამოსული ცრემლები მოვიწმინდე,,"არ უნდა აგრძნობინო,არ უნდა გაგტეხოს,შენ გამომძიებელი ხარ,ის პატიმარი,მხოლდო საქმე გაკავშირებს მასთან მეტი არაფერი,მხოლოდ საქმე,გამოიძიებ ის მისთვის წავა შენ შენთვის,არ გაბედო შეყვარება,ხომ იცი ყველაფერი სენი ბრალია,მომინდოდმე ძველბიჭობა",,,ვუწყრებოდი ჩემ თავს,, სავარძელში ჩავესვენე და ერთ ადგილს მივაშტერდი,,"მასთან ერთად დიდხანს ვერ გავძლებ,ჯანდაბა სალო აქ სამსახურში ხარ,რომ აცანცარდი თინეიჯერი გოგოსავით"
-სალო ლეპტოპი დაგრჩა იქ,,კარი ავთომ შემოაღი და მაგიდაზე ნოუთბუქი დამიდო
-მადლობა ათუ,,ვუთხარი და დავიგულე თუ არა წასული მეგობარი მასშინვე ცხვირით ჩავძვერი შით,,"მიდი მიდი მოძებნე" ვეჩხუბებოდი საკუთარ თავს,"არის" დავიყვირე მთელი ხმით და თვალებიდან ლამის კაკლები გადმომცვივდა როდესაც ეკრანს დავაკვირდი
-მოიცა ეს რა გამოდის?ანუ ეს მანიაკი,,,სათქმელი დამთავრებულიც კი არ მქონდა ოთახში გოჩა შემოვიდაა
-სალო ახალი ინფორმაცია გვაქვს,,ხვიჩა ლომიძის ყველა ინფორმაცია მოვიძიე,მინდა გითხრა რომ სულ რარაც 2 თვეა ლევანის დაცვაში,,მანამდე სოსო დაშნიანის მარჯვენა ხელი იყო
-რაღაც არ მომწონს,,,ვთქვი ჩაფიქრებულმა
-ჯერ სად ხარ,,,ნიჟარაძის მკვლელობის დღეს ლევან დაშნიანი ამერიკაში იმყოფებოდა,ნიუორკის მილიციას დავუკავშირდი და აეროპორტში დამონტაჟებულმა კამერებმა დააფიქსირა რომ იქ იმყოფებოდა,,ხოლო შუადღისას საქართველოს აეროპორტში,,ყველა ვიდეო მასალა აქ გვაქ,,ყველაზე უცნაური რაც არის,,როდესაც ნიჟარაძე მოკლეს ლევანი ერთი საათის შემდეგ ჩამოფრინდა რადგან,თვითფრინავმა ორი საათით დააგვიანა,,
-ანუ რა გამოდის?რომ მკვლელი ის არ არის?,,ვთქვი გახარებულმა
-არა,,მაგრამ სწორედ ის არის გასაკვირი რომ ვიღაც ცდილობს მას დააბრალოს,,,ეს კიდევ არაფერი,,გავარკვიე რომ ზუსტად 15 წლის წინ ეგ ჩვენი სოსო დაშნიანი ნარკოტიკებზე დაიჭირეს,,თუმცა იმდღესვე გაანთავისუფლენ ვინ და როგორ არ ვიცით
-იცოდით რომ ნიჟარაძეს ტყვია ზურგიდან აქვს ნასროლი?,,ეხლა საბუთებით ხელში შემოვიდა ავთო
-როგორ თუ ზურგიდან როდესაც ის გოგო ამბობს რომ ლევანი მის წინ ეგა და წინიდან ესროლა
-იტყვილებაა,,როგორც ჩანს ბევრი ფული გადაუხადეს,,თქვა ავთომ
-ხოდა მომიყვანეთ ეგ გოგო,,,მე ქეთისთან ცავალ,მაინტერესებს ხარაბაძეს მკვლელბასთან დაკარშირებით რა გაარკვია
-ქეთუს ახალი რა არის?
-წამოდი განახებ,,,მორგში შემიყვანა და საკაცეზე დადებულ უსულო სეულს ახადა ზეწარიი,,რეაქცია არ მქონია რადგან თითქმის ყოველ დღე მიწევდა გარდაცვლილი ადამიანების ნახვა და შევეცვიე კიდეც, აი ნახე,,ხელი ყელთან სავ ჩალურჯებებზე მიმანიშნა,ვიღაცამ ძალით მოახრჩო და მერე გაზი გააუშვა რომ ყველაფერი უბედურ შემთხვევაზე დაგვებრალებინა
-ანაბეჭდები?,,ვუთხრაი ინტერესით
-არაფერი,,როგორც ჩანს ხელთათმანები ეკეთა
-ნაბიჭვარიი,,,ვთქვი ჩემთვის,,კარგი ქეთი მე ეხლა გავალ და შენ თუ რამე დამირეკეეე,,,ვუთხარი და აწკრიალებულ ტელეფონს დავხედე
-გისმენთ
-როგორ ხართ მომხიბვლელო გამომძიებელო?,,ყურმილში სოსოს ცინიკური ხმის გაგონებისას გააცია
-გმადლობთ სოსო,,რამ შეგაწუხათ?
-თქვენი ნახვა მინდოდა,იქნებ მოახერხოთ და ამ საღამოს შევხვდეთ
"ესეც შანსი",,გავიფიქრე გახარებულმა
-დიდი სიამოვნებით
-ძალიანა კარგი,,მაშინ შვიდისთვის გამოგივლით,,ნახვამდის
-ნახვამდის,,ღრმად ამოვისუნთქე და თემოს კარებზე მივუკაკუნე
-გითხრეს ბიჭებმა საქმეზე?,,პასუხად თავი დამიქნია,,,ვერ ვხვდები,ყველაფერი გადავქექე და ვერსად ვერ ვიპოვე რაიმე ისეთი დეტალი ეჭვი რომ სემპარვოდაა
-არქივში იყვნენ,იცი რამდენი იწვალეს,,ყველა საბუთი სულ სათითაოდ გადაარჩიეს,,ძვლივს იპოვეს ესეც,,ამასთან კიდევ გუშინ ლევანი გავსინჯეთ ნარკოლოგიურში რაც იმას ნისნავს რომ უახლოესი 5წლის განმავლობაში არანაირი ნარკოტიკი არ მოიღია
-ანუ გამოდის რომ ყველაფერი იმას მიანიშნებს დამნასავე აქ ლევან დაშნიანი კიარა მისი ბიძაშვილი სოსოა
-ამ ყველაფერს დამტკიცება ჭირდება,,ბევრი მუშაობა მოგვიწევს
-არაუშავს მე მომანდე ეგ
-კიდევ ერთი ამბავი გვაქვს,,სახლი რომელშიც სოსო დაშნიანი ცხოვრობს არც მეტი არც ნაკლები მაგ შენი მანიაკის იყო,,სულ რაღაც 2კვირის წინ გადაიფორმა მის სახელზე სოსომ
-კარგი ეხლა წავალ,,შენ კი მისი მშობლების დაღუპვის ამბავი გამირკვიე რაა,,ვუთხარი და ჩქარი ნაბიჯებით გავემართე ოთახისკენ,,თავი ოდნავ მოვიწესრიგე და გასასვლელისკენ წავედი,,გარეთ გასულს უცხო მანქანა დამხვდა,მივხვდი რომ ის იქნებოდა,,არც შევმცდარვარ,,მისი ახმახი წინა სავარძლიდან გადმოვიდა და მანქანამდე მიმაცილა,,კარი გამიღო და უკანა სავარძელზე მჯდარ სოსოს მივუჯექი გვერდით,"კულტურა არ გააჩნია,დარწმუნებული ვარ ჩემი მანიაკი ასე არასოდეს მოიქცეოდა" გავიფიქრე და სახე უსიამოვნოს დავღრიცე როდესაც სხვა მამაკცთან ერთად მყოფს ის მახსონდებოდა,სახეზე ოდნავ წამოვხურდი როდესაც მისი ბაგეების შეხება გამახსენდა და ტანში ჟრუანტელმა დამიარა
-როგორ ხარ დეტექტივო?
-ძალიან კარგად სოსო შენ?
-შენ როცა გხედავ კარგად,,,წარბები გაკვირვებულმა ავწკიპე,,,ერთ ადგილას წავიდეთ და ვივახშმოთ,იმედია სახლში არავინ გელოდება
-არა არ მელოდება თუმცა ეს იმას არ ნიშნავს რომ გვიან მივალ
-კარგი წავიდეთ,,,მძღოლს ანიშნა,,რას მეტყვით საქმესთან დაკავშირებით,,,თვალებში ცამაშტერდა
-რა გითხრათ ალბათ სულ მცირე რამოდენიმე 30 წელს მიუსჯიან,ტუმცა ეგეც ცოტაა მისთვის,რადგან იარაღზე რომლითაც ესროლა მისი ანაბეჭდები დავაფიქსირეთ,,არც კი ვიცი ეს საიდან მოვიტანე თუმცა მაინტერესებდა მისი რეაქცია ჩემს სიტყვებზე,,ასევე ნარკოტიკები და გაუპატიურებაც დავუმნტკიცეთ,მთელი ცხოვრება ციხეში მოუწევს ყოფნა დამერწმუნეთ,,ვუთხარი ღიმილით
-დღეს ძალიან კარგ ამბებს ვიგებ,,თქვა კმაყოფილმაა
-ძალიან ლამაზია,,ვუთხარი როდესაც რესტორანსი შევაბიჯეთ
-მომიყევით რამე თქვენს შესახებ სალო
-რა მოგიყვეტ,ვარ დედისერთა,,ვცხოვრობ დამოუკიდებლად ,ზალიან მიყვარს ჩემი სამსახური და მეგობრები
-და პირადი ცხოვრება?,,მაშინვე შემეცვალა სახე,რადგან უკვე თითქმის 30ის ვიყავი და პირადი ცხოვრებისთვის არასდროს ვიცლიდი,პირველად დამწყდა გული ჩემ ცხოვრებაზე,, თავხედობაში არ ჩამომართვათ რადგან ძალიან მომეწონე და მაინტერესებს მაქვს თუ არა შანსი შენთან
-როგორ ფიქრობთ პირადი ცხოვრება რომ მქონდეს ეხლა შენს გვერდით მიქნებოდი აქ?,,ირონიულად გავიღიმე,,არავინ მყავს თუმცა არც შენ გაქვს სანსი,,მოვუჭერი მოკლედ რაღეც გაეღიმა
იმის მიუხედავად რომ ერთი სული მქონდა იქედან გამოვქცეულიყავი გადავწყვიტე რომ დავახლოვებოდი და ყველა საწირო ინფორმაცია გამომეტყუებინა,,სამოსვლისას კარი ისევ მისმა ახმახმა გამიღო,, სამსახურთან ჩამომსვა,,ზრდილობიანად დავემშვიდობე და საკუტარი მანქანისკენ გავეშურე,,სადარბაზოში შევედი თუ არა უხასიათოდ ავიარე კიბეები,სახლის კარის წინ რომ ლანდი დავლანდე მაშინვე იარაღი მოვიმარჯე,ოდნავ წინ გავიჭიე თუ არა გაფართოვებული თვალებით მივაჩერდი ჩემს წინ მყოფ სასიამოვნო საჩუქარს.
დატოვეთ კლასი ❤


Присоединяйтесь — мы покажем вам много интересного
Присоединяйтесь к ОК, чтобы посмотреть больше фото, видео и найти новых друзей.
Нет комментариев