მამის სითბო ვერ ვიგრძენი, უცაბედად დრომ წამართვა.

გული ისე დამიმძიმა, სული სხეულს ვეღარ მართავს. გამინელდა მოძრაობა, შემიფერხდა ფიქრი აზრთა. ნუთუ ეს დავიმსახურე, მამიკო რომ აღარა მყავს. გული,სული ჩამწყდა კართა, გაისმოდა ხმები ბავშვთა. მამი,რატომ მიგვატოვე, დედის ცრემლი ლოყას აცდა. იცი,მაგრად გვენატრები, უშენობის ფიქრი გვტანჯავს, რატომ? რისთვის? ეგ არ ვიცით, თუმცა ვიცით,ჩვენთან არ ხარ.