ქუჩა დამნაშავეთა სასჯელს ნიღბავს

შენი რეალობა ცოცხლობს - შენს ფანჯრებს მიღმა
სადაც მსხვერპლი ჰყავს, სისხლიან ინციდენტს 'ნი'
და სადაც სროლა მენტის - პირდაპირ პრინციპს ერთვის
(მე) ავადმყოფ ავტორს ვიტევ, ვწერ ქაღალდზე პანდორის მტვერს
თქვენ სამყაროს ფართო ტიტრს ვდებ - ვზრდი სულიერ ნარკოტიკს ჩემს
უბინაო კატორღის წევს - ვით აგიტატორს 'ნი'
(მე) - სიცივის მარტო კრიტს... შევრჩი!
კედლები ფოსტერს მიაქვს, სახე სი***ის პროფრაქციის
აქ დრო დაცინვით - ქუჩას ავსებს შვილები პრობაციის
და შენც ღარიბ კვარტლებში, დაგამჩნევს დამღას
ვიღაცამ ალბათ შენთვისაც გამოკრა ჩახმახს
მე დღეს მესვრის ვინ?!
იქნებ შენ, ვინც ქუჩის მეგობარს მაგონებ...
და თუკი მესვრის ვინ?!
დამარქმევს - ცხოვრების ურნაში ნაპოვნს ბრე...