Чаро гушти хук ҳаром гаштааст?

Инсоният пеш аз ҳама дар бораи он чизе, ки Худованд ҳаром гардонидааст ва он чизе, ки ҳалол гардонидааст, бояд бархурдор бошад, то дар зиндагӣ ба иштибоҳ роҳ надиҳад.
Мақолаеро пешкашатон мегардонем, ки хулосаи як донишманди араб, дар бораи ҳаром гардидани хук мебошад.
Дар ин мақола омадааст:
Худованд хурдани гушти хукро ҳаром гардонидааст.
Ҳамчунин ин гуфтаҳо қабл аз ин дар Қур'он ҳам омадааст, ки баъдан зикр мекунем.
У дар ин мақолааш менависад:
Хук ҳайвони гуштхур ва палидхур аст, аз ин хотир уро ҳаром донистаанд.
Ҳикматҳои ҳаром гаштани гушти хук:
а) Ин ҳайвон дорои одатҳои бисёр зишт ва нописанд буда, бо модари худ алоқаи ҷинсӣ барпо мекунад.
б) Ҳикмати дигар ин, ки наҷосат ва мушҳои мурдаи саҳроиро дуст медораду аз онҳо истифода мебарад.
Дустдоштатарин ғизо барои хук, лошаи мурда ва палид аст.
в) Ҷанбаи дигари ин масъала ин аст,ки дар гушти хук тухми кирми руда мавҷуд аст, ҳатто агар ин гушт дар об 10-соат биҷушад, то ҳол хатараш аз байн нарафтааст.
г) Вазифаи асосии ин ҳайвон, нест кардани палидиҳоест, ки дар заминанд.
д) Хурдани ин гушт хатар ва таъсири равонӣ, маънавӣ ва ахлоқӣ дорад, зеро хук ғайрату номус надорад ва касе, ки гушташро мехурад даюс мешавад.
е) Ҷанбаи охирин ин аст, ки хук бо дигар хукҳои нарина, алоқаи ҷинсӣ мекунад ва чандин хуки наре, ки дар наздаш бошад, онҳоро дар як муддати муайян қаноатбахш мегардонад.
Дар ин масъала куркурона назар накунед, зеро истифодаи гушти хук, дар таваллуди фарзандонатон хатар дорад, зеро фарзанди хубу солеҳро аз луқмаи ҳалол метавон дарёфт.
Байни мардум ақидае вуҷуд дорад, ки гуё равған ва ё гушти хук гармии бештар дорад, ки ин ҳама савсатаҳои бардуруғанд.
Як нуктаро набояд фаромуш кард, ки ҳар чизеро, ки Худованд ҳаром гардонидааст, дар у шифо мавҷуд нест, ки ин бо далелҳо 1437-сол пеш исбот шудааст ва ҳатто фурухтани он ва пули он низ бо санадҳои қавӣ ҳаром шуморида шудааст.
Паёмбар (Саллаллоҳу ъалайҳи ва саллам) мефармоянд:
"Худованд ҳар чизеро, ки ҳаром гардонидааст, пули онро низ ҳаром гардонидааст".
(Ривояти Аҳмад ва Абудовуд)
Аз ҷумла:
Шароб (май), гушти хук, тамоку, сигор, ки ба мафкураи одам таъсир мерасонанд, шомиланд.
Пас мардум ба ин ақида бошанд, ки гушти хук ё чизҳои дар боло зикршуда шифо ё гармӣ доранд, пас асал ё гушти гусфанд ҳам гармиашон дучанд ҳастанд.
Пас чаро мардум ё беморон аз ҳалолкардаҳои Худованд истифода намебаранд?
Худованд аз ҳаром будани гушти хук дар Қур'он хабар медиҳад:
«Худованд ҳайвонҳои худмурдаро ва хун ва (гушти хук) ва ончи ба номи ғайри Худо ҳангоми забҳ бар он гуфта шуда бошад ва ба номи бутон ва шабеҳи онҳо сар бурида шуда бошад, ҳаром кардааст».
(Сураи Бақара: ояти 173)
Маълум мешавад, ки яке аз он нопокиҳое, ки дар ояти мазкур ҳаром дониста шудааст, ин гушти хук аст.