Ҳар гоҳ, ки дар миёни рафтану мондан дудилагӣ кардӣ,

Барои рафтан интихоб кунед.
Одам вақте, ки дар ягон ҷой худро хуб ҳис накунад, дар бораи рафтан фикр мекунад.
Аммо диле, ки мудохила мекунад, ба ҳаёти одам шубҳа мекунад. Ман ба шумо мегӯям ман, чун касе, ки мӯи сараш аз беадолатӣ сафед шудам. Ба шумо мегӯям, ки равед. Агар шумо ҳатто сабабе барои рафтан дошта бошед, ҳама чизро ҷамъ кунед ва ба паси ман нигоҳ накунед. Агар будубоши шумо арзанда бошад, боварӣ ҳосил кунед, ки ӯ барои ин кӯшиш мекард. Он шароитеро фароҳам овард, ки шумо ҳатто дар бораи рафтан фикр намекунед.
Аммо муҳим набуд...
Пас бирав ва қавӣ бош. Ба ҳеҷ чиз таҳаммул накунед. Вақте ки анъана ба шумо меояд, шумо мефаҳмед, ки ҳеҷ чиз ва ҳеҷ кас мисли сулҳи шумо муҳим нест.
Дар он ҷое, ки шумо хуб нестед,
Ҳатто агар хотираҳо кӯшиш кунанд, ки шуморо нигоҳ доранд
Чашмони худро пӯшед ва биравед. Ба ту ваъда медиҳам, захмҳоят шифо меёбанд...
Channel: Yek marde paeizi 🍂