Եվ ինչքա՜ն, ինչքա´ն
Երազանքներ են մեռնում ու գնում,
Երբ մի ծակ գրպան,
Փողով լցնում են, հոգով` դատարկում...
Արմեն Երիմյան
0 комментариев
0 классов
0 комментариев
0 классов
Ես ձեզ ասում եմ` կըգա Ոգու սով,
Եվ դուք կըքաղցեք ճոխ սեղանի մոտ,
Կընկնեք մուրալու հափրած որկորով`
Հըրեղեն խոսքի, վեհ խոսքի կարոտ:
Լրբենի ծաղրով արհամարհեցիք
Ոգու վառ զեղմունք — միտք ու երազանք,
Նյութի տաճարում արբած պարեցիք`
Մոռացած անմահ, անհունի տենչանք:
Դուք, որ հեգնեցիք ուժն ստեղծագործ`
Ձեր նյութի հանդեպ կըգա Ոգու սով.
Եվ մուրացկի պես փշրանքի համար
Ծարավ ու նոթի կանցնեք ծովե ծով…
Ավետիք Իսահակյան
0 комментариев
0 классов
ՀԱՅՐԵՆԱԾԱՂԻԿԸ
Ասում են, մի հայ աղջիկ, գաղթելիս,
Հայաստանից մի ծաղի՜կ է տարել․
Ջրել արցունքով՝ ամեն լացելիս
Եվ վերադարձի հույսով փայփայել․
Ամեն մի ծաղիկ, մայր հողում ծլած,
Ձգտում է դեպի երկինք ու արև.
Իսկ նա, ո՜ւր լիներ, գլուխը ծռած,
Նայել է դեպի երկի՛րն իր քարե.
Եվ ուղղե՜լ է իր գլուխը տրտում,
Միայն հայրենի հողում քարքարո՛տ...
․․․Այդ ծաղիկը կա՛ ամենքի սրտում
Եվ կոչվում է նա... հայրենի կարո՜տ:
0 комментариев
1 класс
Քրիստոս հարյավ ի մեռելոց,
Օրհնյալ է հարությունը Քրիստոսի։
Շնորհավոր Սուրբ Զատիկ: 🙌🏼🙏✝️
0 комментариев
0 классов
0 комментариев
1 класс
Ես սիրում եմ հայոց հողը մեր քարքարոտ,
մեր Մասիսը` հավերժության անմահ վկա,
մեր հանդերը` արյամբ ջրված, ջրի կարոտ,
ուր կոթողի զարդ է՝ մամռած ամեն մի քար:
Մեր հին բախտի պես դառնահամ հայոց գինին,
մեր երգերը` նման խեղդված հառաչանքի.
և հույսերի ու երազի այն նոր ուղին,
որ վե՛րջ դրեց մեր դարավոր տառապանքին:
Սիրում եմ մեր խոր անցյալն ու նոր ապագան,
Չկա ոչինչ, որ չսիրեմ`
մահից բացի՛...
...Բայց պատրաստ եմ մա՜հը սիրել մինչև անգամ,
եթե փորձեն ինձ զրկել իմ ունեցածից:
Գևորգ Էմին
0 комментариев
0 классов
Ամեն գարուն՝ ինչքան ծանո՛թ,
Այնքան նո՜ր է ու ցանկալի.
Ամեն գարուն մի նո՛ր ձայնով
Ու նոր սիրո պե՛ս է գալիս.
-Տե՛ս, հավքերը հազարերանգ
Հին բնե՛րն են վերադառնում,
Ամե՜ն տեղ են դառնում նրանք՝
Բայց ուրի՜շ է Հայաստանում.-
Հայաստանում նրանց նման
Պանդուխտ հայե՛րն են ետ դառնում,
Ու բույն հյուսում, որ միշտ մնան
Հայության բո՛ւյն Հայաստանում...
-Տե՛ս, իր փեշերը հավաքած,
Ձմեռը սա՜րն է բարձրանում,
Ամե՜ն տեղ է սա անկասկած՝
Բայց ուրի՜շ է Հայաստանում,-
Ձյունից ծնված ամեն առվակ,
Մի գետի չափ գո՜րծ է անում,
Որ քա՛րն անգամ ծաղիկ դառնա
Մեր քարաշա՜տ Հայաստանում...
-Տե՛ս, բուրո՜ւմ են ծաղիկ ու սեզ,
Եվ հին սերերը՝ նորանո՛ւմ.
Ամե՜ն տեղ է գարունն այսպես՝
Բայց ուրի՜շ է Հայաստանում.
Դարավոր սի՜րտն է հայկական.
Իմ աչքե
0 комментариев
0 классов
- - - ԱՅՍ Ի՞ՆՉ ԱԶԳ ԵՆՔ ՄԵՆՔ - - -
Մեզանից զատված, մեր երկրում փակված՝
Այս ի՞նչ ազգ ենք մենք:
Ամենուր սիրված, մեր երկրում ատված՝
Այս ի՞նչ ազգ ենք մենք:
Ու՜ր ասես ցրված, ում ասես տրված՝
Այս ի՞նչ ազգ ենք մենք:
Ցավերով թրծված, ստերով հրճված՝
Այս ի՞նչ ազգ ենք մենք:
Մեր հողում՝ մենք մեր տներից զրկված՝
Այս ի՞նչ ազգ ենք մենք:
Մեր տանը մենք մեր քներից զրկված՝
Այս ի՞նչ ազգ ենք մենք:
Արջերից անհագ, գայլերից սոված՝
Այս ի՞նչ ազգ ենք մենք:
Կկվից միամիտ, աղվեսից փորձված՝
Այս ի՞նչ ազգ ենք մենք:
Հերոսներ ծնած, դավաճան քծնած՝
Այս ի՞նչ ազգ ենք մենք:
Մենք՝ ինքներս մեր մեջքներին հեծնած՝
Այս ի՜նչ ազգ ենք մենք:
Նավասարդ Խաչատրյան
