Бара жаткан жолумда баары

туман.
Буулугуп,коздон жашым тамат улам,
Баалуу таштан Эстелик кура албасмын.
А бирок..Ырым менен билем,курам. Кен аалам да заматта тарып кетти,
Айыкпас дарт,акыр сизди алып кетти.
"Кемпири жок чал жетим-деген созду,
Шум тагдыр Чон атама жазып кетти. Айтар созду айта албай буулугамын,
Апакелеп ыйлашат уул-кыздарын,
Чон энебай жашасаныз болмок эле,
Сизди алган ажалга мен таарынамын. Кеткен ондуу жарака жерден кочуп,
Уйго келсек ким тосуп алат дешип.
Энекем ай,а Апалап жоктоп сизди,
Ыйлашат кыз-келинин кошок кошуп. Ылдыйласам жологум элениз деп,
Эми сизди кай жерден коробуз деп.
Кошок кошуп синдиниз сыздап турат,
Эжем байкуш бизди таштап кеттиниз деп. Тагдыр бизди ажыратып койсо дагы,
Энелерибиз эки башка болсо дагы.
Каныбыз бир,бир тууган эжебиз деп.
Ини,Синди,Торкунунуз ыйлайт баары. Табышмак баарыбызга эртенибиз,
Арман болду чон эне кеткениниз.
Жетимиштин алтысы жалгашпады
Сексенге...энекебай жетпединиз