СОҢГА КАЛМА

Догаларың кабул булсын өчен,
Күңелеңне чистарт гөнаһтан.
Үз якыннарыңны рәнжетмичә,
Гафу сорап башла иң баштан.
Үзеңне һәр чак хаклы санама,
Булган хаталарыңны күрә бел.
Укыган намазың да кабул булмас,
Кешеләрне рәнжетеп яшәсәң гел.
Кеше күңеле нечкә кыл кебек,
Рәнжешләрдән Аллаһ сакласын.
Кеше яше, кеше рәнжешләре,
Берүк үзеңә әйләнеп кайтмасын.
Ураза тотып, намаз укып кына,
Котыла алмассың гөнаһтан.
Алдашудан, гаделсезлектән,
Күңелеңне чистарт иң баштан.
Маңгай күзең белән генә түгел,
Күңел күзең белән дә күрә бел.
Гөнаһларыңнан бу дөньяда арын,
Тик соңлама, бик кыска ул гомер.
Мәдинә Ихсан