Бир жигит, жаш кезинен бир ташка (сөлөкөт, будка) сыйыныптыр...

Жетимиш жыл ташка сыйынган !
Ошол таштын аты “санам" экен...
«Йа Санаам, йа санаам !?»-деп пайда, зыян бере албаган бир ташка сыйынып жүрүп өмүрү өттү, каарып бели бекчейип, күчү кетип абышка болду. Бирок дагы эле йа Санам дегенин калтырган жок...
Ошентип жашап жүрүп, күндөрдүн биринде " йа Санаам, Йа Санаам!"-деп жалынып жатып оозунан адашып эле кетип «Йа Сомад!»- деген Аллах Тааланын аты, адашып эле "Эй эч кимге, эч нерсеге муктаж эмес Зат!?” - деген сөздү айтып алат.
Ошондо Аллах Тааладан жооп болду:
«Лаббай пендем, сурагын !
Сураганыңды беремин !»-деди.
Бул сөздү уккан Периштелер ызы-чуу болушуп, айтышты: Йа Аллах !? Бул адам 70 жыл пайдасы да тийбеген, зыяны да тийбеген, жөнөкөй бир ташка сыйынды..
Сенин атыңды адашып эле, капыстан айтып алса Сен ага «Сурагын сураганыңды берем!»-деп жатасың дешип ызы-чуу болуп кетишти...
Ошол кезде Аллах Таала периштелерге :
Йаа аййухал малаа'ика !?
Оо Менин периштелерим !
Бул пендем жетимиш жыл ташка сыйынды, таш пайда бере албайт, зыян бере албайт, сактай да албайт, кечире да, бере да албайт...
Жетимиш жылдан бери таштан сурады, бербеди...
Эми бул пендем Мага кайрылып Менден сураганда Мен жооп бербесем, анда ошол таштан кандай айырмам калат !?»- деген жооп болду...
Ошондуктан мусулман бир тууганым Аллах Таалага көөп кайрылып, дуа кылып, Аллахтан гана сурайлы...
«Ар бир учурда Аллахты эстей жүр)!»
Динсиз бир адамдын сураганын берүүгө Кудуреттүү болгон Зат, кантип Өзүнүн сүйүктүү Элчисинин, үммөтүнүн сураган нерсесин бербей койсун ??