МУНОҶОТИ ИЛОҲИ

Ай Худованди кариму меҳрабону чорасоз,
Ман ба даргоҳи ту меорам мудом дасти ниёз,
Чораи кори маро ҷуз Ту намедонад дигар.
Гар ба роҳи Ту нишинам мешавам бас сарфароз.
Қулфи ҳар дарҳои мушкилро Ту медониву бас,
Ман ба кас коре надорам бар Ту меорам зи ноз.
Меҳарбонию ҳалимию басо ғамхори мо
Об гаштам аз шарорат ваз хатои ҷонгудоз.
Қории мискин надорад ҳасрате андар дилаш,
Гар бисози ҳашт дари ҷаннат ба рӯи банда боз,
Чакидае аз ашъори
-Муҳаммадиқболи Рашти-